Του Λατζ Λι, με επίσημη συμμετοχή στο φεστιβάλ των Καννών

Υπόθεση


Εμπνευσμένη από την εξέγερση στο Παρίσι το 2005, η ταινία του Λατζ Λι  είναι μια προκλητική ματιά στις εντάσεις μεταξύ των κατοίκων και της αστυνομίας.

Στη Μονφερμέιγ, στα προάστια του Παρισιού, εκεί που ο Βίκτωρ Ουγκώ έστησε το σκηνικό για τους «Άθλιους», δρα μια ομάδα της αστυνομίας κατά του εγκλήματος. Σε μια κατά τ’άλλα συνηθισμένη περίπολο, ένα drone καταγράφει ένα σκηνικό που θα μπορούσε να εκθέσει την ομάδα και τις μεθόδους τους.

 

Ο Γάλλος ντοκιμαντερίστας Λατζ Λι έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στο Montfermeil. Το 2005 κατέγραψε με την κάμερά του τις οργισμένες διαδηλώσεις στους δρόμους: όταν μπάτσοι κυνήγησαν δύο πιτσιρίκια, τα εγκλώβισαν σε μία κολώνα ηλεκτρισμού κι αυτά πέθαναν από ηλεκτροπληξία, ο λαός του Montfermeil επαναστάτησε και έκαψε τα πάντα. Το 2017, ο Λι με την φιξιόν μικρού μήκους «Les Miserables» παρουσίασε και πάλι τις γειτονιές του, το «πραγματικό γκέτο» όπως το ονομάζει, κερδίζοντας το Βραβείο Καλύτερης Γαλλικής ταινίας στο Φεστιβάλ του Κλερμόν-Φεράν.

Η προσπάθεια να αναπτύξει το «Les Miserables» σε μεγάλου μήκους και το επίσημο σκηνοθετικό του ντεμπούτο έχει σαφή πρόθεση, τολμηρή αναφορά, στιβαρή ιδέα, στιγμές που καταγράφουν με δύναμη την επικινδυνότητα των δρόμων, αλλά και σαφή αμηχανία στην κατασκευή δραματουργίας, αληθινών χαρακτήρων και μίας κορύφωσης που θα μπορούσαμε να πιστέψουμε.

Ναι, η αναφορά στους «Αθλιους» του Ουγκό είναι σαφής και καίρια: το σύστημα ακόμα και σήμερα συνεχίζει να περιθωριοποιεί, να εξαθλιώνει, να καταπιέζει και -σε στιγμές- να εκτελεί χωρίς συνείδηση τους ταξικά αδύναμους. Ναι, κι εκείνοι συνεχίζουν τον φαύλο κύκλο βίας («τι θα έκανες αν ο μόνος τρόπος να ακουστείς ήταν να ουρλιάξεις;»)

 

Πηγή: http://flix.gr

 

Trailer